W warsztatach uczestniczyło ok. 30 dzieci z Radomia, Warszawy i Zakopanego. Tworzyły one własne prace - rysunki, kolaże i prace przestrzenne - inspirowane dziełami Hasiora. W tym czasie rodzice i opiekunowie mieli możliwość zwiedzenia Galerii oraz obejrzenia wystawy Narodowego Muzeum Górskiego w Turynie Góry na wesoło. Etykiety skrzynek na owoce 1900-1960.

Następnie odbył sie wieczór "w świetlicy powiatowej" (tak sam Artysta nazywał spotkania w swoim mieszkaniu, na których pokazywał publiczności swoje slajdy, opatrując je komentarzem). Julita Opalach z Działu Sztuki Muzeum Tatrzańskiego zaprezentowała cykl slajdów Hasiora Poezja przydrożna. Ten cykl, niepokazywany od śmierci Autora,  to fotografie reklam i socjalistycznych haseł propagandowych z przydrożnych plakatów, szyldów i tablic, które interesowały Hasiora ze względu zarówno na swą treść i konteksty jak też formę plastyczną.

O FOTOGRAFIACH HASIORA...

Władysław Hasior znany jest głównie jako rzeźbiarz; niewiele mówi się o jego zainteresowaniach i czynnym uprawianiu fotografii. A jednak była to dziedzina, która towarzyszyła mu nieustannie przez całe twórcze życie i była dla niego bardzo istotna. Swoje fotografie porządkował i układał w cykle tematyczne, którym nadawał tytuły. Nieustannie nad nimi pracował: analizował, zestawiał, przekomponowywał zestawy – ze względu na temat, wybrany aspekt rzeczywistości bądź jakiś łączący je element.

Równie istotne jak fotografowanie było dla Władysława Hasiora dzielenie się własnymi spostrzeżeniami i refleksjami towarzyszącymi powstawaniu zdjęć. W swoim mieszkaniu urządzał tak zwane „kino” (zwane też przez niego żartobliwie ŚWIETLICĄ POWIATOWĄ) – pokazy slajdów z autorskim komentarzem. W zapisanej Muzeum Tatrzańskiemu spuściźnie artystycznej Władysława Hasiora znalazło się ponad 20 tysięcy slajdów (które zostały zdigitalizowane w latach 2004, 2006 i 2007). Próbując jakoś je uporządkować możemy wyróżnić różne „kategorie” zdjęć – dokumentację własnej twórczości artysty, przykłady polskiej i europejskiej sztuki  z różnych epok, w końcu fotografie dokumentujące otaczającą rzeczywistość.

W tej ostatniej, najbardziej interesującej grupie mieści się między innymi cykl Poezja przydrożna.